Sint-Leopoldkerk
De huidige Saint-Léopoldkerk werd tussen 1953 en 1954 gebouwd onder de verantwoordelijkheid van pater Aubry, een groot liefhebber van hedendaagse kunst. De gedurfde architectuur wordt gekenmerkt door het immense, zelfdragende betonnen gewelf. Deze geavanceerde bouwtechniek werd ontwikkeld voor de hangars op luchthaven Orly en gebruikt voor de kerk in Pampulla, Brazilië. Het grote glas-in-loodraam, gemaakt door Jean Barillet op basis van een schets van pater Aubry, is niet minder opmerkelijk vanwege zijn formaat en originaliteit. De onontwarbare wirwar van lijnen, die de complexiteit van de wereld oproept, onthult het hoofd, de handen en de voeten van een verrezen Christus. De patroonheilige van de kerk, de eerste die in dit stadsdeel werd gebouwd, werd gekozen als eerbetoon aan hertog Leopold I, die in 1707 toestemming gaf voor de stichting van het klooster. Tijdens de Revolutie werden de monniken verdreven en de kerk, die niet langer voor erediensten werd gebruikt, werd in 1825 verwoest. Begin 18e eeuw werd de Place des Carmes omgedoopt tot Place St Léopold, ter ere van de patroonheilige van hertog Leopold, die, nadat hij zijn staten had heroverd, een grootschalig verstedelijkingsplan in onze stad doorvoerde. Na de sloop van de Karmelietenkerk (1796) bleef er op dit gebied geen religieus gebouw meer over. Er ontstond echter behoefte aan een tweede parochie in Lunéville. Een non, zuster Boulanger, was de genereuze bouwmeester van de oude St. Leopoldkerk, die werd gebouwd aan de oevers van de Vezouze, bij de ingang van de Faubourg de Nancy (nu Rue du Général de Gaulle). De bouw werd in minder dan 6 maanden voltooid en de kerk, in een bijna Byzantijnse stijl, werd op 12 december 1878 ingewijd. Pas in 1910 werd de parochie van Sint Leopold afgescheiden van Sint Jacques. Op 16 september 1944 bliezen de Duitsers tijdens hun terugtocht de brug op, waardoor de Sint-Leopoldskerk ernstig beschadigd raakte. Vervolgens werd besloten het gebouw te slopen en een stukje verderop, aan de Vioxstraat, een nieuw gebouw te bouwen. De bedenker van dit project was pastoor Etienne Aubry, die de plannen ontwierp en leiding gaf aan de werkzaamheden, die grotendeels door de parochianen zelf werden uitgevoerd. Door dit werk werd de parochie verenigd en een echte 'gemeenschap'. De kerk werd op 18 december 1954 ingewijd door bisschop Lallier van Nancy. Er zijn enkele opmerkelijke kenmerken te zien: - De hangarachtige architectuur zonder pilaren, gemaakt van ruw beton (het ultieme reconstructiemateriaal na 1945); - Het prachtige hoogaltaar, waarvan het keramiek met de offerande van Isaak is vervaardigd door de Parijse schilder Pierre Ramel, oorspronkelijk afkomstig uit Nancy; - De houten beelden van Christus, de Maagd Maria, Sint-Jozef en Sint-Theresia, die het werk zijn van pater Aubry; - De emaillen van de kruisweg, het altaar van het Allerheiligste Sacrament, het altaar van de Maagd Maria en het doopkapel; - Boven het ingangsportaal bevindt zich het glas-in-loodraam met zijn prachtige kleurenspel van Barillet, die geïnteresseerd was in het ontwerpen en uitvoeren van zo'n groot glas-in-loodraam.
